Data

Angela de Werdt
omgeving Heeze-Leende

angela.de.werdt@outlook.com
06-27153333

Volg me op Twitter
Bezoek me op LinkedIn Bezoek me op Facebook

Ervaringen

 

method_pic6
method_pic6
method_pic7
method_pic7
method_pic6
method_pic6
method_pic7
method_pic7


Hieronder kun je ervaringen lezen van mensen die bij mij geweest zijn of een kort contact hebben gehad waarna ze weer verder konden. Mocht je met een van hen persoonlijk contact willen laat het me dan gerust weten dan kijk ik wat ik voor je kan doen.

 

 

 

 



Na verschillende therapieen te hebben bestudeerd en ondergaan, ben ik bij Angela terecht gekomen.

Er was iets in mij geraakt dat ik heel goed verborgen hield voor mijzelf. Ik had iemand nodig die sterker was dan mijn afweermechanismen. Angela bleek die persoon. Ik heb 1 jaar lang de therapie gesaboteerd maar uiteindelijk zijn we toch op het pijnlijke punt aangekomen. Toen ik het eenmaal in mijn volle bewustzijn liet bestaan bleek het verrassend draaglijk te zijn. Ik ben Angela en mezelf dankbaar dat we door mijn muur van afweer heen zijn gegaan en deze pijnlijke kindrealiteit aan het licht hebben gebracht met alle gevoelens en inzichten die dat tot gevolg heeft gehad. Als kind had ik het nodig om het te verdringen. Voor de volwassen vrouw die ik nu ben werkte de verdringing als een rem in mijn relaties. Ik had moeite me te verbinden met mijn partner en kinderen. Ik ben er dankbaar voor dat ik nu zo open en liefdevol de verbinding aan kan gaan met mijzelf en de dierbaren om mij heen.



Bij het beeindigen van mijn therapieproces ben ik mij bewust geworden dat het kiezen voor een PRI traject , de beste keuze is die ik ooit heb gemaakt.

Na jaren zoeken bij verschillende therapeuten, psychiaters ,na jaren medicatie slikken,allemaal zonder resultaat,besloot ik,na het lezen van de "herontdekking van het ware zelf "contact te nemen met een gecertificeerde PRI therapeute. De kortste afstand ( thuis...adres therapeute :160 km) is bepalend geweest om te kiezen voor Angela.

Na een intakegesprek wist ik niet wat ik mocht verwachten van de therapie , van Angela , van de werkvormen....,maar ik besloot ervoor te gaan.
De eerst sessie's , contacten waren voor mij héél moeilijk ( ik miste empathie ) ,maar ik bleef verder gaan .Ik geloofde in PRI Het is een heftig proces geworden.

Ik heb een weg bewandeld die ikzelf niet zag , maar door die weg te bewandelen ben ik ziende geworden. Het succes van mijn proces schrijf ik toe aan het PRI instrument maar de hulp van de therapeute vind ik even belangrijk. Ik heb bij Angela de ruimte ervaren om mezelf voelend wetend.....wetend voelend te ontdekken. Angela was vooral een aanwezig " zijn " .Haar inbreng , haar duiding kwam vanuit een krachtig "ego ". Ik heb mij nooit gestuurd (wat ik soms heel erg miste ) gevoeld..Ik heb verwachtingen naar haar gevoeld en geuit (die mochten er zijn ) maar ze beantwoorde ze niet. Precies daardoor heeft ze mij de kans gegeven mezelf te ontdekken. Haar consequente houding heeft dikwijls protest opgeroepen in mij en een paar keer heb ik gedacht de therapie vroegtijdig te beeindigen. Maar wat ik ook voelde , wat ik ook zei , hoe ik ook reageerde..... het mocht er altijd allemaal zijn Ze creeerde een klimaat waarin ik kon voelen dat het allemaal OK was Ik begon mijzelf te voelen ....te zijn

Wat er precies in mij veranderd is en hoe dit precies gebeurd is kan ik moeilijk duiden Waarschijnlijk kunnen therapeutische instrumenten dit allemaal verklaren....... Ik ben mijn hele leven zoekende geweest...naar wie ? naar wat ? .dit proces heeft mij het antwoord gegeven .Ik was op zoek naar mijzelf. Nu voel ik dat ik er ben vanuit mezelf voor mezelf Precies daardoor kan ik nu mijn man , mijn kinderen , kleinkinderen , vrienden.....de hele wereld echt waarnemen , en van daaruit bewuste keuzes maken Na de laatste sessie zal ik verder gaan met mijn proces.......zonder Angela. Ik heb nooit geloofd in Godsgeschenken , maar nu begin ik te twijfelen........misschien is Angela wel een Godsgeschenk.

Ik voel mij héél erg dankbaar !



Ik belde Angela omdat ik met een vraag rondliep over mijn zoontje van 3, bijna 4. Hij is behoorlijk verlegen en praatte eigenlijk alleen thuis en bij opa & oma. Op het kinderdagverblijf zei hij bijvoorbeeld geen woord. Ik maakte me daar zorgen om, zeker nu hij bijna naar de basisschool mag. Ik had al contact gehad met de huisarts en met het consultatiebureau maar had daar ik niet het idee dat hulp kreeg waar ik echt iets aan had. Zeker omdat ik ook niet graag meteen een heel hulptraject in wilde met mijn kleine man, bang dat hij dan wellicht al meteen ‘een stempeltje’ zou krijgen. Ik heb toen Angela gebeld en gevraagd of ze advies voor me had.

Angela kan goed luisteren en goed doorvragen. We hebben elkaar twee keer telefonisch gesproken en ze heeft me toen goed op weg kunnen helpen. Ze heeft contact gehad met een college, die hierin meer gespecialiseerd is, en me haar telefoonnummer gegeven. Die heb ik uiteindelijk niet nodig gehad want ik heb zelf Maarten kunnen helpen. Hij is nu veel spraakzamer en praat nu bijna overal. Een kort contact dus dat me goed geholpen heeft. In ieder geval rust, het was fijn te weten dat ik eindelijk wist bij wie ik terecht zou kunnen als ik er echt niet zelf uit zou kunnen komen. Ook was het goed om te beseffen dat problemen zelden op zichzelf staan en dat ik ook aan mezelf kon gaan werken en dat dat ook Maarten zou helpen. Ze heeft me daarvoor een boek aan geraden en een link gegeven naar een website waar ik informatie zou kunnen vinden.

Het was laagdrempelig om Angela te bellen en ze heeft me snel en goed geholpen. Bedankt Angela!

Paula, januari 2015



Hallo, mijn naam is Angélique Kuijs. Ik ben 47 jaar en ik woon samen met Eric met wie ik al 21 jaar een relatie heb. We hebben samen een zoon Carel. Hij heeft het syndroom van Down. Carel kan niet praten en leeft over het algemeen onbelast en puur, alles gaat op gevoel. Inmiddels is hij 16 jaar en hij woont thuis.

Boek
Ik ben in aanraking gekomen met P.R.I. doordat Eric 'vastliep' na het overlijden van zijn vader. De eerstelijnspsycholoog gaf Eric het boek van Ingeborg Bosch mee: 'de herontdekking van het ware zelf'. Eric las enkele hoofdstukken en voelde zich begrepen. Hij schakelde toen de P.R.I. therapeute Angela de Werdt in. Hij volgde een jaar de P.R.I.-therapie en vertelde mij er vaak over, ook dat ik vaak het symbool was. Bovendien legde hij uit hoe de afweren werken. Ik was een beetje 'bang' van het boek en las het dus ook niet. Ik liep weg van mijn verleden. Ik wilde mijn emotionele kluis niet openen. Met mij was toch niks aan de hand?

Regressie
Maanden gingen voorbij en toen kreeg ik tijdens een gesprek met Eric een spontane regressie. Het was naar aanleiding van de woorden: 'Je voelt je in een hoek gedrukt' Er kwam een pijnscheut door mijn onderbuik en er kwam een immens groot verdriet naar buiten. Ik liep naar boven en ging in Carel's bank zitten en liet het gevoel helemaal toe. Dat ging gepaard met onbedaarlijk huilen. Eric kwam naar boven en zei: 'Angélique wat het ook is, het is oud!' Toen heb ik verteld wat voor gruwelijks mij is overkomen op tweejarige leeftijd. Het is een wonder dat ik het overleefd heb.

Angela
Ik was vastbesloten ook bij Angela de Past Reality Integration therapie te gaan volgen. Dit kon ik niet alleen oplossen. De pijn en herinnering waren te groot. Ik ging op intake bij Angela en dat voelde goed. Ik wist dat ik het P.R.I. traject samen met haar zou aankunnen. Ik was toen 41 jaar. Het duurde een jaar voordat ik weer echt kon voelen. Ik voelde ook geen sensatie in mijn lijf als ik een symbool tegenkwam. Ik dacht altijd dat ik goed kon voelen maar dat was schijnvoelen. Dat kan ik nu zeggen! Angela nam mij bij de hand en leerde mij de observator in mij te laten ontwaken en de vijf afweren te ontdekken. Dan de pijn toe te laten en deze oude pijn te doorvoelen. Daarna de tools te gebruiken om de afweren te ontmantelen. Met respect naar de afweren toe: ze hebben me als kind 'gered'. Als ik het pad der ontmanteling weer eens kwijt was kon Angela mij weer heel gemakkelijk uit de illusie halen terug naar het gevoel.

Compassie
Het heeft een enorme impact op ons leven gehad, we zijn met zijn drietjes meer naar elkaar toe gegroeid en ik ben in staat compassie te voelen voor alle mensen om me heen. Soms sta ik zelfs geheel in verbinding met alles en iedereen. Dat is echt geweldig! Maar dat lukt me niet altijd. Dat is ook niet erg want het mooie van de therapie is dat het een 'way of life' wordt. Elk stapje dat je zet, kan een wereld van verschil maken. Doordat je bij het integreren van je verleden in het heden, nieuwe verbindingen in je hersenen maakt, ga je anders reageren op personen of situaties dan dat je vóór P.R.I. deed. Vaak is het zelfs zo dat je dat pas later in de gaten hebt. Zo van: 'O ja, ik zou enkele jaren geleden toch heel anders hebben gereageerd!' En zo blijf ik stappen zetten en groeien naar dat mooie onbelaste leven in het nu, zoals onze Carel het al van nature doet.



PRI…..

Waar ik PRI, na mijn eerste aanraking hiermee, zag als een therapie, is dat inmiddels veranderd.
De eerste keer dat ik met PRI in aanraking kwam was ik 27 jaar. Mijn eerste ervaring sowieso in een psychologisch begeleidingstraject. Ik was een jonge moeder die vol strijd met PRI aan de gang ging. Ik snapte het goed. Maar zodra ik mijn laatste sessie erop had zitten trakteerde ik mijzelf op een heerlijke stroopwafel. Ik was klaar met de therapie en kon door met mijn leven! Dit was de één van de vele illusies die ik na een tweede start met PRI tegenkwam.
Inmiddels was ik 38 jaar oud en kwam weer mezelf tegen. Weliswaar in lichtere mate, maar overtuigd genoeg om mijn PRI verleden weer op te halen. Dit onder begeleiding van Angela de Werdt, die mij de eerste keer ook geholpen had.
Inmiddels realiseer ik me dat PRI echt geen therapie is. Het zijn tools die je in kunt zetten op momenten dat het niet fijn gaat. Dat je door de illusie van bijvoorbeeld frustratie, irritatie en de negatieve blik op jezelf kan kijken en kan voelen waar het werkelijk om gaat. Het maakt dat je andere beslissingen durft te nemen die je anders wellicht niet genomen zou hebben. Door de grote berg die ik op me af zag komen wist ik niet of ik alsnog aan een studie zou beginnen. Door PRI kon ik de angst herkennen en zien waar het wel om ging. , want ik heb inmiddels de keus gemaakt om toch te gaan studeren! Niet alleen ik, maar ook een vriendin, heeft bijzondere ervaringen met PRI.
PRI staat inmiddels in dienst van mijn leven. Ik kan het inzetten op momenten dat ik het nodig heb. Dit alles heb ik bereikt onder begeleiding van Angela de Werdt. Wat fijn is het om door iemand geholpen te worden waarbij je echt het gevoel hebt dat je werkelijk zonder oordeel geholpen wordt.

Marjan



In maart 2013 ging ik Illusies herlezen en bedacht ik me dat ik baat zou hebben bij hulp. In de maanden eraan vooraf speelden er twee zaken die mij zeer onrustig maakten: mijn man ging intensief om met een andere vrouw, en we hadden besloten (voor een derde maal) voor zijn werk naar het buitenland te verhuizen omdat mijn man een verandering van baan heel hard nodig had. Terwijl ik me erop voorbereidde (volwassen) kinderen, familie, vriendinnen en mijn eigen werk op te geven / achter te laten, werd mijn basis onderuit geschoffeld door zijn omgang met die vrouw en (wat later bleek) zijn leugens en gedraai erover.
Als ik niet door PRI anders geleerd had, dan zou ik mezelf als iemand met een angststoornis beschouwen. Ik kon niet meer goed eten en slapen.
Een maand voor de verhuizing kon ik bij Angela terecht. De combinatie van het voeren van gesprekken en het lezen van Illusies brachten me veel. Helemaal hield ik me niet aan haar instructies/richtlijnen. Zo was ik grote delen van de dag intensief met PRI bezig in plaats van slechts op de momenten van het maken van korte aantekeningen en het later (liefst op een vast moment) verwerken van die gedachten, gevoelens, gebeurtenissen. Angela stuurde me in mijn proces maar gaf me de (of ik nam die) ruimte om het toch op mijn manier te doen.
In het buitenland zetten we de sessies door: via skype. Toen ik na een paar maanden naar Nederland terug kwam om tot rust te komen en te bepalen of ik me nog wel bij mijn man zou voegen, heeft Angela een cruciale rol gespeeld. En eigenlijk kan ik beter zeggen: heb ik haar die laten spelen, want met PRI ben je steeds ZELF aan zet. (Zo’n manier van werken, past mij goed maar, oh, hoe groot was af en toe de behoefte dat Angela mij zou zeggen wat te doen!) Ik had mezelf uitgeput – mijn man bleef omgaan met die vrouw – en het leek Angela verstandig dat ik in Nederland bleef totdat ik de situatie in het buitenland aan zou kunnen, no matter wat mijn man zou doen. Toen ik haar na enkele weken terug in Nederland vertelde dat ik in een heerlijke ontkenning was beland, schudde ze me weer wakker met een simpele opmerking. Mijn redenatie was: als scheiden zo’n pijn doet, dan zou ik die fase het liefst al als een begin beschouwen, dan duurde de pijn des te korter – bovendien had ik al zo veel minder pijn dan in de maanden ervoor; heel plezierig! Angela’s reactie was: “Mmm, dan klinkt het alsof je er goed aan doet terug te gaan en jezelf bloot te stellen aan nieuwe symbolische situaties.”(toevoeging Angela; symbolische situaties zijn situaties in het nu die iets aanraken dat je vroeger hebt moeten wegstoppen) Op een milde manier kon ze me bij de les houden.
Die symbolische situaties zijn er in overvloed geweest. Mijn man en ik zijn nu uit elkaar en dat betreur ik. Toch betreur ik niets van mijn beslissingen. Ik ben dankbaar dat ik met de systematiek van PRI heb leren werken. Ik ben dankbaar dat ik angst meestal snel kan onderkennen en vooral dat die fnuikende depressieve gevoelens en gedachtes niet meer zo beangstigend zijn. Ik heb minder angst voor angst en ben niet meer bang voor de zwarte, donkere diepten. Wat komt dat komt en ik heb meer manieren geleerd hoe om te gaan met wat niet fijn is. Mogelijk blijft mijn ex de liefde van mijn leven. Dat doet er niet toe. Wat er toe doet is dat ik hem niet meer nodig heb als mijn basis, mijn fundament. Mijn basis, dat ben ik zelf.



PRI is voor mij een openbaring geweest: het is een soort erkenning geweest voor zaken die jaren lang letterlijk door je hoofd spoken en waarvan ik altijd dacht: ach laat maar, of zo ben ik nou eenmaal of waarvan ik niet wist waarom dat zo was.
Door PRI heb ik geleerd niet een afleider te zoeken maar dat wat zich aan emotie aandient (bijv. angst of boosheid) te ervaren en niet weg te drukken

Ik vind PRI heel bijzonder omdat ik – zonder alle verhalen van mijn jeugd te hoeven vertellen – toch opnieuw naar die jeugd heb kunnen kijken en vooral ervaren heb hoe ik me toen voelde, en daarmee is het langzaamaan opgelost.
Als ik nu terug denk aan mijn jeugd of aan pijnlijke gebeurtenissen dan zijn het dat: herinneringen die niet leuk zijn maar die me eigenlijk niet meer raken, in ieder geval niet meer zo emotioneren.

Ik heb vaak gedacht: eigenlijk zou PRI voor iedereen goed zijn;

Ik heb het bij Angela als heel prettig ervaren dat ze:
- heel rustig/ neutraal bleef tijdens de sessies
- niet meegaat in verhalen,
- scherpe aandacht voor wat ik nou precies zei, - kritisch op uitlatingen en verhulde afweermechanismen
- professioneel belangstellend maar ook zakelijk en dat vond ik juist heel prettig (Ik heb in het verleden vanuit mijn werk weleens een coach gehad die het na een tijdje ook vaak over zichzelf had)



Ik ben er goed in om lang stof te zijn, maar dat ga ik nu niet doen.
Wat Angela voor mij gedaan heeft kan ik heel kort en krachtig verwoorden.
Ze heeft me met veel geduld en zonder oordeel geholpen om anders te leren kijken naar, denken over en omgaan met lastige situaties en/of gevoelens in mijn leven.
Ik heb nu de tools in handen om hier zelfstandig en op een effectieve manier mee om te gaan. Er woedt op dit moment een storm in mijn leven. Maar ik weet nu hoe ik kan blijven zeilen op de golven die de storm veroorzaakt. Het is niet makkelijk er komt ook nog wel eens water in de boot.

Maar het bootje zal niet meer zinken!

Ervaringen

 

method_pic6
method_pic6
method_pic7
method_pic7
method_pic6
method_pic6
method_pic7
method_pic7


Hieronder kun je ervaringen lezen van mensen die bij mij geweest zijn of een kort contact hebben gehad waarna ze weer verder konden. Mocht je met een van hen persoonlijk contact willen laat het me dan gerust weten dan kijk ik wat ik voor je kan doen.

 

 

 

 



Na verschillende therapieen te hebben bestudeerd en ondergaan, ben ik bij Angela terecht gekomen.

Er was iets in mij geraakt dat ik heel goed verborgen hield voor mijzelf. Ik had iemand nodig die sterker was dan mijn afweermechanismen. Angela bleek die persoon. Ik heb 1 jaar lang de therapie gesaboteerd maar uiteindelijk zijn we toch op het pijnlijke punt aangekomen. Toen ik het eenmaal in mijn volle bewustzijn liet bestaan bleek het verrassend draaglijk te zijn. Ik ben Angela en mezelf dankbaar dat we door mijn muur van afweer heen zijn gegaan en deze pijnlijke kindrealiteit aan het licht hebben gebracht met alle gevoelens en inzichten die dat tot gevolg heeft gehad. Als kind had ik het nodig om het te verdringen. Voor de volwassen vrouw die ik nu ben werkte de verdringing als een rem in mijn relaties. Ik had moeite me te verbinden met mijn partner en kinderen. Ik ben er dankbaar voor dat ik nu zo open en liefdevol de verbinding aan kan gaan met mijzelf en de dierbaren om mij heen.



Bij het beeindigen van mijn therapieproces ben ik mij bewust geworden dat het kiezen voor een PRI traject , de beste keuze is die ik ooit heb gemaakt.

Na jaren zoeken bij verschillende therapeuten, psychiaters ,na jaren medicatie slikken,allemaal zonder resultaat,besloot ik,na het lezen van de "herontdekking van het ware zelf "contact te nemen met een gecertificeerde PRI therapeute. De kortste afstand ( thuis...adres therapeute :160 km) is bepalend geweest om te kiezen voor Angela.

Na een intakegesprek wist ik niet wat ik mocht verwachten van de therapie , van Angela , van de werkvormen....,maar ik besloot ervoor te gaan.
De eerst sessie's , contacten waren voor mij héél moeilijk ( ik miste empathie ) ,maar ik bleef verder gaan .Ik geloofde in PRI Het is een heftig proces geworden.

Ik heb een weg bewandeld die ikzelf niet zag , maar door die weg te bewandelen ben ik ziende geworden. Het succes van mijn proces schrijf ik toe aan het PRI instrument maar de hulp van de therapeute vind ik even belangrijk. Ik heb bij Angela de ruimte ervaren om mezelf voelend wetend.....wetend voelend te ontdekken. Angela was vooral een aanwezig " zijn " .Haar inbreng , haar duiding kwam vanuit een krachtig "ego ". Ik heb mij nooit gestuurd (wat ik soms heel erg miste ) gevoeld..Ik heb verwachtingen naar haar gevoeld en geuit (die mochten er zijn ) maar ze beantwoorde ze niet. Precies daardoor heeft ze mij de kans gegeven mezelf te ontdekken. Haar consequente houding heeft dikwijls protest opgeroepen in mij en een paar keer heb ik gedacht de therapie vroegtijdig te beeindigen. Maar wat ik ook voelde , wat ik ook zei , hoe ik ook reageerde..... het mocht er altijd allemaal zijn Ze creeerde een klimaat waarin ik kon voelen dat het allemaal OK was Ik begon mijzelf te voelen ....te zijn

Wat er precies in mij veranderd is en hoe dit precies gebeurd is kan ik moeilijk duiden Waarschijnlijk kunnen therapeutische instrumenten dit allemaal verklaren....... Ik ben mijn hele leven zoekende geweest...naar wie ? naar wat ? .dit proces heeft mij het antwoord gegeven .Ik was op zoek naar mijzelf. Nu voel ik dat ik er ben vanuit mezelf voor mezelf Precies daardoor kan ik nu mijn man , mijn kinderen , kleinkinderen , vrienden.....de hele wereld echt waarnemen , en van daaruit bewuste keuzes maken Na de laatste sessie zal ik verder gaan met mijn proces.......zonder Angela. Ik heb nooit geloofd in Godsgeschenken , maar nu begin ik te twijfelen........misschien is Angela wel een Godsgeschenk.

Ik voel mij héél erg dankbaar !



Ik belde Angela omdat ik met een vraag rondliep over mijn zoontje van 3, bijna 4. Hij is behoorlijk verlegen en praatte eigenlijk alleen thuis en bij opa & oma. Op het kinderdagverblijf zei hij bijvoorbeeld geen woord. Ik maakte me daar zorgen om, zeker nu hij bijna naar de basisschool mag. Ik had al contact gehad met de huisarts en met het consultatiebureau maar had daar ik niet het idee dat hulp kreeg waar ik echt iets aan had. Zeker omdat ik ook niet graag meteen een heel hulptraject in wilde met mijn kleine man, bang dat hij dan wellicht al meteen ‘een stempeltje’ zou krijgen. Ik heb toen Angela gebeld en gevraagd of ze advies voor me had.

Angela kan goed luisteren en goed doorvragen. We hebben elkaar twee keer telefonisch gesproken en ze heeft me toen goed op weg kunnen helpen. Ze heeft contact gehad met een college, die hierin meer gespecialiseerd is, en me haar telefoonnummer gegeven. Die heb ik uiteindelijk niet nodig gehad want ik heb zelf Maarten kunnen helpen. Hij is nu veel spraakzamer en praat nu bijna overal. Een kort contact dus dat me goed geholpen heeft. In ieder geval rust, het was fijn te weten dat ik eindelijk wist bij wie ik terecht zou kunnen als ik er echt niet zelf uit zou kunnen komen. Ook was het goed om te beseffen dat problemen zelden op zichzelf staan en dat ik ook aan mezelf kon gaan werken en dat dat ook Maarten zou helpen. Ze heeft me daarvoor een boek aan geraden en een link gegeven naar een website waar ik informatie zou kunnen vinden.

Het was laagdrempelig om Angela te bellen en ze heeft me snel en goed geholpen. Bedankt Angela!

Paula, januari 2015



Hallo, mijn naam is Angélique Kuijs. Ik ben 47 jaar en ik woon samen met Eric met wie ik al 21 jaar een relatie heb. We hebben samen een zoon Carel. Hij heeft het syndroom van Down. Carel kan niet praten en leeft over het algemeen onbelast en puur, alles gaat op gevoel. Inmiddels is hij 16 jaar en hij woont thuis.

Boek
Ik ben in aanraking gekomen met P.R.I. doordat Eric 'vastliep' na het overlijden van zijn vader. De eerstelijnspsycholoog gaf Eric het boek van Ingeborg Bosch mee: 'de herontdekking van het ware zelf'. Eric las enkele hoofdstukken en voelde zich begrepen. Hij schakelde toen de P.R.I. therapeute Angela de Werdt in. Hij volgde een jaar de P.R.I.-therapie en vertelde mij er vaak over, ook dat ik vaak het symbool was. Bovendien legde hij uit hoe de afweren werken. Ik was een beetje 'bang' van het boek en las het dus ook niet. Ik liep weg van mijn verleden. Ik wilde mijn emotionele kluis niet openen. Met mij was toch niks aan de hand?

Regressie
Maanden gingen voorbij en toen kreeg ik tijdens een gesprek met Eric een spontane regressie. Het was naar aanleiding van de woorden: 'Je voelt je in een hoek gedrukt' Er kwam een pijnscheut door mijn onderbuik en er kwam een immens groot verdriet naar buiten. Ik liep naar boven en ging in Carel's bank zitten en liet het gevoel helemaal toe. Dat ging gepaard met onbedaarlijk huilen. Eric kwam naar boven en zei: 'Angélique wat het ook is, het is oud!' Toen heb ik verteld wat voor gruwelijks mij is overkomen op tweejarige leeftijd. Het is een wonder dat ik het overleefd heb.

Angela
Ik was vastbesloten ook bij Angela de Past Reality Integration therapie te gaan volgen. Dit kon ik niet alleen oplossen. De pijn en herinnering waren te groot. Ik ging op intake bij Angela en dat voelde goed. Ik wist dat ik het P.R.I. traject samen met haar zou aankunnen. Ik was toen 41 jaar. Het duurde een jaar voordat ik weer echt kon voelen. Ik voelde ook geen sensatie in mijn lijf als ik een symbool tegenkwam. Ik dacht altijd dat ik goed kon voelen maar dat was schijnvoelen. Dat kan ik nu zeggen! Angela nam mij bij de hand en leerde mij de observator in mij te laten ontwaken en de vijf afweren te ontdekken. Dan de pijn toe te laten en deze oude pijn te doorvoelen. Daarna de tools te gebruiken om de afweren te ontmantelen. Met respect naar de afweren toe: ze hebben me als kind 'gered'. Als ik het pad der ontmanteling weer eens kwijt was kon Angela mij weer heel gemakkelijk uit de illusie halen terug naar het gevoel.

Compassie
Het heeft een enorme impact op ons leven gehad, we zijn met zijn drietjes meer naar elkaar toe gegroeid en ik ben in staat compassie te voelen voor alle mensen om me heen. Soms sta ik zelfs geheel in verbinding met alles en iedereen. Dat is echt geweldig! Maar dat lukt me niet altijd. Dat is ook niet erg want het mooie van de therapie is dat het een 'way of life' wordt. Elk stapje dat je zet, kan een wereld van verschil maken. Doordat je bij het integreren van je verleden in het heden, nieuwe verbindingen in je hersenen maakt, ga je anders reageren op personen of situaties dan dat je vóór P.R.I. deed. Vaak is het zelfs zo dat je dat pas later in de gaten hebt. Zo van: 'O ja, ik zou enkele jaren geleden toch heel anders hebben gereageerd!' En zo blijf ik stappen zetten en groeien naar dat mooie onbelaste leven in het nu, zoals onze Carel het al van nature doet.



PRI…..

Waar ik PRI, na mijn eerste aanraking hiermee, zag als een therapie, is dat inmiddels veranderd.
De eerste keer dat ik met PRI in aanraking kwam was ik 27 jaar. Mijn eerste ervaring sowieso in een psychologisch begeleidingstraject. Ik was een jonge moeder die vol strijd met PRI aan de gang ging. Ik snapte het goed. Maar zodra ik mijn laatste sessie erop had zitten trakteerde ik mijzelf op een heerlijke stroopwafel. Ik was klaar met de therapie en kon door met mijn leven! Dit was de één van de vele illusies die ik na een tweede start met PRI tegenkwam.
Inmiddels was ik 38 jaar oud en kwam weer mezelf tegen. Weliswaar in lichtere mate, maar overtuigd genoeg om mijn PRI verleden weer op te halen. Dit onder begeleiding van Angela de Werdt, die mij de eerste keer ook geholpen had.
Inmiddels realiseer ik me dat PRI echt geen therapie is. Het zijn tools die je in kunt zetten op momenten dat het niet fijn gaat. Dat je door de illusie van bijvoorbeeld frustratie, irritatie en de negatieve blik op jezelf kan kijken en kan voelen waar het werkelijk om gaat. Het maakt dat je andere beslissingen durft te nemen die je anders wellicht niet genomen zou hebben. Door de grote berg die ik op me af zag komen wist ik niet of ik alsnog aan een studie zou beginnen. Door PRI kon ik de angst herkennen en zien waar het wel om ging. , want ik heb inmiddels de keus gemaakt om toch te gaan studeren! Niet alleen ik, maar ook een vriendin, heeft bijzondere ervaringen met PRI.
PRI staat inmiddels in dienst van mijn leven. Ik kan het inzetten op momenten dat ik het nodig heb. Dit alles heb ik bereikt onder begeleiding van Angela de Werdt. Wat fijn is het om door iemand geholpen te worden waarbij je echt het gevoel hebt dat je werkelijk zonder oordeel geholpen wordt.

Marjan



In maart 2013 ging ik Illusies herlezen en bedacht ik me dat ik baat zou hebben bij hulp. In de maanden eraan vooraf speelden er twee zaken die mij zeer onrustig maakten: mijn man ging intensief om met een andere vrouw, en we hadden besloten (voor een derde maal) voor zijn werk naar het buitenland te verhuizen omdat mijn man een verandering van baan heel hard nodig had. Terwijl ik me erop voorbereidde (volwassen) kinderen, familie, vriendinnen en mijn eigen werk op te geven / achter te laten, werd mijn basis onderuit geschoffeld door zijn omgang met die vrouw en (wat later bleek) zijn leugens en gedraai erover.
Als ik niet door PRI anders geleerd had, dan zou ik mezelf als iemand met een angststoornis beschouwen. Ik kon niet meer goed eten en slapen.
Een maand voor de verhuizing kon ik bij Angela terecht. De combinatie van het voeren van gesprekken en het lezen van Illusies brachten me veel. Helemaal hield ik me niet aan haar instructies/richtlijnen. Zo was ik grote delen van de dag intensief met PRI bezig in plaats van slechts op de momenten van het maken van korte aantekeningen en het later (liefst op een vast moment) verwerken van die gedachten, gevoelens, gebeurtenissen. Angela stuurde me in mijn proces maar gaf me de (of ik nam die) ruimte om het toch op mijn manier te doen.
In het buitenland zetten we de sessies door: via skype. Toen ik na een paar maanden naar Nederland terug kwam om tot rust te komen en te bepalen of ik me nog wel bij mijn man zou voegen, heeft Angela een cruciale rol gespeeld. En eigenlijk kan ik beter zeggen: heb ik haar die laten spelen, want met PRI ben je steeds ZELF aan zet. (Zo’n manier van werken, past mij goed maar, oh, hoe groot was af en toe de behoefte dat Angela mij zou zeggen wat te doen!) Ik had mezelf uitgeput – mijn man bleef omgaan met die vrouw – en het leek Angela verstandig dat ik in Nederland bleef totdat ik de situatie in het buitenland aan zou kunnen, no matter wat mijn man zou doen. Toen ik haar na enkele weken terug in Nederland vertelde dat ik in een heerlijke ontkenning was beland, schudde ze me weer wakker met een simpele opmerking. Mijn redenatie was: als scheiden zo’n pijn doet, dan zou ik die fase het liefst al als een begin beschouwen, dan duurde de pijn des te korter – bovendien had ik al zo veel minder pijn dan in de maanden ervoor; heel plezierig! Angela’s reactie was: “Mmm, dan klinkt het alsof je er goed aan doet terug te gaan en jezelf bloot te stellen aan nieuwe symbolische situaties.”(toevoeging Angela; symbolische situaties zijn situaties in het nu die iets aanraken dat je vroeger hebt moeten wegstoppen) Op een milde manier kon ze me bij de les houden.
Die symbolische situaties zijn er in overvloed geweest. Mijn man en ik zijn nu uit elkaar en dat betreur ik. Toch betreur ik niets van mijn beslissingen. Ik ben dankbaar dat ik met de systematiek van PRI heb leren werken. Ik ben dankbaar dat ik angst meestal snel kan onderkennen en vooral dat die fnuikende depressieve gevoelens en gedachtes niet meer zo beangstigend zijn. Ik heb minder angst voor angst en ben niet meer bang voor de zwarte, donkere diepten. Wat komt dat komt en ik heb meer manieren geleerd hoe om te gaan met wat niet fijn is. Mogelijk blijft mijn ex de liefde van mijn leven. Dat doet er niet toe. Wat er toe doet is dat ik hem niet meer nodig heb als mijn basis, mijn fundament. Mijn basis, dat ben ik zelf.



PRI is voor mij een openbaring geweest: het is een soort erkenning geweest voor zaken die jaren lang letterlijk door je hoofd spoken en waarvan ik altijd dacht: ach laat maar, of zo ben ik nou eenmaal of waarvan ik niet wist waarom dat zo was.
Door PRI heb ik geleerd niet een afleider te zoeken maar dat wat zich aan emotie aandient (bijv. angst of boosheid) te ervaren en niet weg te drukken

Ik vind PRI heel bijzonder omdat ik – zonder alle verhalen van mijn jeugd te hoeven vertellen – toch opnieuw naar die jeugd heb kunnen kijken en vooral ervaren heb hoe ik me toen voelde, en daarmee is het langzaamaan opgelost.
Als ik nu terug denk aan mijn jeugd of aan pijnlijke gebeurtenissen dan zijn het dat: herinneringen die niet leuk zijn maar die me eigenlijk niet meer raken, in ieder geval niet meer zo emotioneren.

Ik heb vaak gedacht: eigenlijk zou PRI voor iedereen goed zijn;

Ik heb het bij Angela als heel prettig ervaren dat ze:
- heel rustig/ neutraal bleef tijdens de sessies
- niet meegaat in verhalen,
- scherpe aandacht voor wat ik nou precies zei, - kritisch op uitlatingen en verhulde afweermechanismen
- professioneel belangstellend maar ook zakelijk en dat vond ik juist heel prettig (Ik heb in het verleden vanuit mijn werk weleens een coach gehad die het na een tijdje ook vaak over zichzelf had)



Ik ben er goed in om lang stof te zijn, maar dat ga ik nu niet doen.
Wat Angela voor mij gedaan heeft kan ik heel kort en krachtig verwoorden.
Ze heeft me met veel geduld en zonder oordeel geholpen om anders te leren kijken naar, denken over en omgaan met lastige situaties en/of gevoelens in mijn leven.
Ik heb nu de tools in handen om hier zelfstandig en op een effectieve manier mee om te gaan. Er woedt op dit moment een storm in mijn leven. Maar ik weet nu hoe ik kan blijven zeilen op de golven die de storm veroorzaakt. Het is niet makkelijk er komt ook nog wel eens water in de boot.

Maar het bootje zal niet meer zinken!

Data

Angela de Werdt
omgeving Heeze-Leende

angela.de.werdt@outlook.com
06-27153333

Volg me op Twitter
Bezoek me op LinkedIn Bezoek me op Facebook